Eerste:
\n\u2018Ik zie het nut van dit soort gesprekken gewoon niet. Wat heeft het in godsnaam voor zin om te gaan praten met iemand die niet van plan is te luisteren naar wat ik zeg. Hoe zinloos kan zoiets zijn\u2026.\u2019
\nIk liep naar de voordeur en voelde hoe een zware klomp zich in mijn buik nestelde; elke stap die ik zette versterkte dat gevoel. Ik werd er misselijk van.
\n\u2018Waarom doe ik dit? Omdat het mijn familie is? Ieder ander had ik al lang afgeschreven; alleen maar horen wat je wilt horen? Opzouten! Zonde van mijn tijd en energie, ga iemand anders eendimensionaal zitten vervelen, moven\u2026\u2019
\nHalverwege het tuinpad stopte ik. Ik voelde een enorme behoefte opkomen om de boel de boel te laten, me om te draaien en me niet langer druk te maken over hetgeen mijn familie zo graag wilde blijven geloven.
\n\u2018Wie denken ze wel niet dat ze zijn? Ik wil met iedereen praten die open staat voor hoe ik dingen zie, maar geen seconde meer verpesten aan mensen die alleen maar met zichzelf bezig zijn. Ik hoef de wereld niet te begrijpen maar wil er wel graag mijn plekje in vinden. En een ding weet ik zeker, achter die deur vind ik mijn plekje niet\u2026\u2019<\/p>\n
Tweede:
\n\u2018Persoonlijk vind ik het voeren van gesprekken met mensen die niet echt openstaan voor hoe een ander denkt en doet, weinig zinvol.\u2019 Deze gedachte maakte zich van mij meester toen ik naar de voordeur van een familielid liep. Ik merkte dat aan mijn buik; ik voelde een gevoel van onbehagen opkomen dat zich bij elke stap sterker manifesteerde. Ik vroeg me af wat het nut van dit gesprek zou zijn en of ik er niet slimmer aan zou doen ervan af te zien.
\n\u2018Als het geen familielid was, dan had ik nooit met zo\u2019n gesprek ingestemd. Als mensen alleen maar horen wat ze willen horen \u2013 en dus niet nieuwsgierig genoeg zijn naar wat er allemaal nog meer is \u2013 waarom zou ik dan mijn tijd aan dergelijke mensen besteden? Omdat het familie is?\u2019
\nHalverwege het tuinpad besloot ik even de tijd te nemen om mijn eigen standpunt te overdenken en bleef ik staan. \u2018Ik vind dat iedereen het recht heeft om naar de wereld te kijken zoals hij of zij dat wil. Ik vind echter ook dat ik het recht heb me hoofdzakelijk bezig te houden met mensen die ik kan waarderen en die mij waarderen. En de vraag is of ik dergelijke mensen aan de andere kant van deze voordeur tref\u2026\u2019<\/p>\n
Derde:
\nTerwijl Michael naar de voordeur van een familielid liep, vroeg hij zich af in of het gesprek wat hij zou gaan voeren wel enig nut zou hebben. Hij had een uitgesproken mening over mensen die niet echt wilden luisteren. Michael vond mensen die er alleen maar op uit waren om te horen wat ze wilden horen nogal eenzijdig. Hij vond dat een vorm van zinloos praten. Het feit dat het hier een familielid betrof, veranderde daar natuurlijk niets aan. De vraag waarom hij dan wel met dit gesprek had ingestemd, veroorzaakte een zware klomp in zijn buik, een klomp die bij ieder stap die hij zette zwaarder leek te worden.
\nHalverwege het tuinpad bleef Michael staan en staarde een tijdje voor zich uit. Hij vroeg zich af waarom hij zich niet gewoon omdraaide en het gesprek zou laten voor wat het was. Michael was een fervent aanhanger van \u2018leven en laten leven\u2019 en vroeg zich af waarom hij dat los zou laten voor een familielid. Hij was er tenslotte niet op uit de wereld te begrijpen, hij wilde enkel zijn eigen plekje erin vinden\u2026 De kans dat hij zijn plekje achter deze voordeur zou vinden was wel heel erg klein\u2026<\/p>\n
Opdracht: Varianten verteltoon<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Eerste: \u2018Ik zie het nut van dit soort gesprekken gewoon niet. Wat heeft het in godsnaam voor zin om te gaan praten met iemand die niet van plan is te luisteren naar wat ik zeg. Hoe zinloos kan zoiets zijn\u2026.\u2019 Ik liep naar de voordeur en voelde hoe een zware klomp zich in mijn buik…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-252","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack-related-posts":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ronhummel.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/252","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ronhummel.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/ronhummel.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ronhummel.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ronhummel.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=252"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/ronhummel.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/252\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":253,"href":"https:\/\/ronhummel.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/252\/revisions\/253"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ronhummel.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=252"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}